Proeflezers. Ik neem dat woord op het puntje
van mijn tong, waar zowel het zoet als het zout goed geregistreerd worden.
Neem je als auteur van een nieuw werk lezers op de proef? Of neem je in jouw
novelle, roman of gedichten proeven op lezers?
Ik heb in mijn debuutroman ‘Kleuren mengen op het zebrapad’ paaseieren
verstopt. Weetjes en dwarse verbanden die alleen goede verstaanders meekrijgen.
En dan nog.
In deze tijd van Teveel is het aloude ‘wie schrijft, die blijft’ ver voorbij de
houdbaarheidsdatum.
Als je alleen online publiceert is het als een zandkorrel toevoegen aan het
strand. Heb je de onbedwingbare behoefte om in print te verschijnen? Loop voor
een lesje Relativering eens een bibliotheek binnen.
Iedereen heeft een unieke, eigen stem. Als je schrijft leer je die steeds beter
kennen. Dat is al een grote beloning.
Na vierenhalf jaar schaven en schrappen, de nodige cursussen, optredens en
publicaties kom ik op een punt dat ik misschien, schoorvoetend, met bonkend
hart, mijn verhaal met de mensen uit het Buitenste Buitenbos durf te delen. Omdat
ik zo goed als het mij nu mogelijk is wil debuteren, heb ik zeven bevriende
schrijvers om feedback verzocht. Zij zijn een stuk verder in het proces, hebben
één of meer boeken op hun naam staan.
Het proeflezerschap is een serieuze zaak. Dat gaat veel verder dan het vissen
naar dt-fouten – ‘die maak ik niet meer.’ Consistentie, interpunctie, ‘flow’,
zeggenschap, leesdwang. Wil de lezer verder lezen, liefst in één ruk. Is jouw
verhaal zó boeiend dat de lezer een stukje wil bewaren tot morgen? De meeste
dwingende suggesties van mijn schrijfvrienden zal ik ter harte nemen; toch
blijft het bovenal mijn verhaal, mijn stem.
Vergelijk het met de opvoedtips die je krijgt van de familie, de school, de
buurt en de maatschappij voor jouw recalcitrante puber: je kunt niet altijd
naar iedereen je oren laten hangen.
Ik vroeg mijn proeflezers meedogenloos te zijn, het achterste van hun tong te laten zien - hoe bitter dat ook proeft. Alleen dan kom ik straks met mijn beste versie. Duizenden uren diep graven, woordworstelen - ik ga voor minstens een toppositie in de oud papierbak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten