Interview met 'onze' José

Op 21 maart verscheen en mooi portret van José José Koopmanschap in Huizer Nieuws. Hieronder een fragment, het hele interview is te lezen via ‘Ik wil dat mijn kinderen me kennen met mijn angsten en blijdschap, niet alleen als drukke moeder’ - HuizerNieuws 

"Ik ben geen volger, nooit geweest."Foto: Bob Awick

Altijd nieuwsgierig en nooit stilzittend: de 77-jarige José Koopmanschap volgt haar eigen pad, grijpt kansen die op haar weg komen en blijft ontdekken, leren en creëren. Van yoga en healing tot klankschalen en het opschrijven van haar levensverhaal: "Ik ben geen volger, nooit geweest."

Al 48 jaar woont José in Stad en Lande. De garage van haar huis is omgebouwd tot een yogastudio, waar ze op maandagen lesgeeft. Het is een rustige, flexibele ruimte, waar José ook reiki, meditatie en coaching aanbiedt. Behalve een keukenblokje, een wandmeubel met cd-speler en een speciaal voor het interview ingericht zithoekje, staat er verder eigenlijk niets.

We hebben José één keer eerder gesproken, toen ze als een van de eersten langskwam bij de pop-up redactie in de bibliotheek. Ze was ‘gewoon even nieuwsgierig’ naar wie er achter de krant zat, vertelde ze toen. Dat blijkt kenmerkend te zijn voor haar: ze is altijd nieuwe dingen aan het ontdekken, leren en doen.

LHOOQ door Alexander Janssen

 

 

 Spreek die rare afkorting op z’n Frans uit en men begrijpt dat zij een ‘warm kontje’ heeft. Hoe kon Duchamp dat weten? En waarom heeft hij er een snorretje bij getekend? En toch! La Gioconda is kunst met een grote k! Eerbied voor Het kunstwerk en de kunstenaar! Zo ben ik grootgebracht.

Helaas ben ik op deze manier snel uitgepraat. Wat lelijk en verkeerd is volgens de gangbare esthetica, is bij een volgende ronde alweer gecanoniseerd en toe aan vernieuwing. Zo blijven wij bezig! Richard Wagner zei het al: Mache immer was Neues!  Dus gauw een ander onderwerp.

Jaren zestig, vorige eeuw, Italië, een Nederlands studentenhotel aan het Gardameer. Met die (stomme) Mathilde. Iedereen kende haar onmiddellijk na aankomst, want zij zat in de Leiding hier en balanceerde tussen hulpvaardigheid en bemoeizucht. Hier wist zij overal de weg en was altijd aanspreekbaar. Verrek! Zij leek op La Gioconda!

Mathilde liet zich voorstaan op haar taalgevoel. ‘Italiaans is niet al te moeilijk. Vanaf de eerste dag hier, spreek Italiaans met de Italianen. Je pikt het vanzelf op! Gewoon meepraten en afgaan op je taalgevoel… Hier is jullie kamer. Jullie boffen maar! ’t Gardameer voor de deur! Fijne vakantie hier!’ Ze riep nog iets van Buon giorno en was weg.

Een heerlijke vakantie was het! Erg veel deden wij niet, want het was een Italiaanse hittegolf! Ik sliep in mijn zwembroek, stak ’s morgens vroeg de weg over en dook het water in. Heerlijk!

’s Avonds bij de gemeenschappelijke maaltijd (in de aanhoudende hitte) leerden wij veel studenten kennen met een verscheidenheid aan interesses, reiservaring en studies. Wat kan een student nog meer toevoegen aan zijn algemene ontwikkeling? Mathilde kwam vaak met nieuwtjes en weetjes, van een excursie, een concert, een film. Zij hield ons goed op de hoogte!

Op een keer trachtte zij haar lachbui te bedwingen. ‘Nou zeg! We lopen hier te puffen van de warmte. En die Italianen vinden ’t koud!’ N.B.: zij hadden gezegd: ‘Fa Caldo’.

Mathilde met haar taalgevoel… ik zeg niets meer.

 

Open Podium zaterdag 28 maart 2026 in bibliotheek Gooi+ vestiging Huizen

 

Open Podium zaterdag 28 maart 2026 in bibliotheek Gooi+ vestiging Huizen

Hallo Open Podium liefhebbers, 

Je kunt je weer opgeven voor het Open Podium van 28 maart (of volgende maanden). Vorige maand was het een fantastisch Open Podium, het publiek was razend enthousiast en boeken vonden gretig aftrek. Ik hoop dat we dat kunnen evenaren. Kom jij ook eens langs?

 Voordragers:

Wil je de kans om iets voor te dragen of meer aandacht voor je publicaties te krijgen, niet laten lopen? Graag vooraf bij mij aanmelden in verband met de op te stellen agenda en de beschikbaarheid van plekken. Ook niet gepubliceerde auteurs zijn van harte welkom. Wie liever een andere maand komt, geef het door, dan zet ik je alvast in het schema.

Het Open Podium is elke laatste zaterdag van de maand. Een voordracht mag max. 10 minuten per persoon duren en kan zowel proza, poëzie, cabaret of zelfgeschreven songs bevatten. Spreekt dit je aan, geef je dan op bij: openpodiumhuizen@gmail.com.

 Publiek:

Naast de schrijvers wordt ook het publiek van harte uitgenodigd een kijkje te komen nemen. Toegang is gratis. Publiek hoeft zich niet eerst aan te melden en is altijd van harte welkom! Neem gerust je vrienden en bekenden mee op sleeptouw.

Adres: Plein 2000 nummer 1, Huizen. De huiskamer bevindt zich op de eerste verdieping (een lift is aanwezig mocht u die nodig hebben). Op de naastgelegen Gooilandweg of op het parkeerterrein achter het gemeentehuis naast de bibliotheek of in de parkeergarage onder de bibliotheek kunt u (zoals overal in Huizen) gratis parkeren.

Tijd: Inloop 10.30 uur, start 10.45 uur, einde ergens tussen twaalf en een.

Voor 2026 zijn de volgende data gepland: 28 maart, 25 april, 30 mei, 27 juni, juli en aug zomerreces, 26 september, 31 oktober en 28 november. Zet die laatste zaterdagen van de maand in uw agenda om ze niet te vergeten. Heel graag tot ziens!

 

Hartelijke groet ook namens Bibliotheek Gooi plus,

Cecile Koops          

                 

Vrouwendag 2026

 

Vrouwendag 2026

Ik hang de fris  gewassen gordijnen op in de woonkamer.
De haakjes komen steeds los van de oogjes. Verdorie.
Ik sta op de ladder in een lastige houding
en dan huil ik, tranen springen kwaad uit mijn ogen…

Opeens komt er heel veel verdriet los,
om het verlies van de hoop op het zonnehuis (nr1).
Hoop die me maandenlang afleidde van
het verdriet om mijn zieke zusje dat wel een chemische fabriek lijkt.

Bak bami en een boekenbon

Niets vermoeiender dan columns waarin de schrijver over zijn dromen verhaalt. Zowel de nacht als de overdag variant. Hoewel je ‘s nachts onvermoed creatieve kronkels verzint en bij dagdromen passie leidend laat zijn, riekt het voor de lezer al gauw naar zelfgenoegzaamheid en frustratie. Dus die hele droom sla ik maar over.
Bottomline is dat op het Boekenbal al die A- en B-categorie schrijvers mij opeens uitgebreid kwamen fêteren. Zelf schrijf ik nu drie jaar bij de F-jes, schaaf ik met veel plezier aan mijn ambacht, en probeer ik mijn enigszins asociale natuur op de juiste momenten in goede banen te leiden. Met wisselend succes. Er zijn voorleesbeurten van Kutdammerveen tot Knoopsgat, publicaties in E-boeken en literaire magazines en sinds kort ben ik vaste columnist bij De Nieuwe Utrechtse Krant (denuk.nl). Hoera. Mij zult u nooit … , want meisje-mijn vindt klagen niet sexy.
Zie dit relaas meer als een uiting van oprechte verbazing. Weet: mijn analyse leunt zwaar op de socials - die onfeilbare bron van nuance en waarheid - waar ik sowieso een complexe verhouding mee heb. Echt alle respect voor de grote talenten - en aan de grote ego’s: bedankt voor het lachen - maar wat we gerust wat minder mogen hebben is de klassenmaatschappij die ik van A tot F waarneem.
In onze eigen vijver kom ik juist heel veel wederkerige steun tegen. Dat zal in elke categorie hetzelfde zijn. Waarom dan, vraag ik niemand in het bijzonder, is er zo weinig support van de succesvollere, sociale schrijfklassen ‘naar beneden toe’? Iedere serieuze schrijver weet dat ‘het wereldje’ een welhaast ondoordringbare jungle is, met her en der een mijnenveld bovendien. Zij die het strijdtoneel verlaten, halen toch hun aangeschoten makkers op? In de muziekwereld gaat dat anders. Daar neemt een topband vaak een onbekend talent mee op tour.
Zeg tegen Tommy en Saskia en Kustaw dat ik best een column wil voorlezen in de pauze. Ik kom al voor een bak bami en een boekenbon.

55 Woorden verhaaltjes van Hetty Mulder

 UKV's (Ultra korte verhalen)

Vakantie in zicht

Het regent dat het giet en ik zoek naar de zon in een reisfolder. Op pagina vijf staat alles over een Spa met een foto van twee blote mensen genietend van een glas champagne in een bubbelbad. Achter hen een royaal venster met uitzicht op een meer met aan de oever badende koeien.
Natte bedoening allemaal. 

Gast aan tafel

Tess, sinds kort weduwe, zou bij ons komen eten. We wilde haar verrassen, Guus ging forellen grillen op de bbq en ik zou zorgen voor Provençaalse rijst en een toetje. Ze genoot van de verwennerij, tot de opmerking van Guus; ‘schat, is dit nog die rijst van vorige week?’ 

Andersom

Bij de uitgang van de supermarkt spreekt het joch mij aan, ‘mevrouw heeft u boerderijplaatjes?’ ‘Ja, die spaar ik’. ‘Voor wie?’ vraagt hij. ‘ Voor mijn kleinkinderen’. Daarop opent hij zijn jackie, de pakjes met plaatjes puilen uit de binnenzak en hij geeft mij er drie. ‘Heb je die dan dubbel vraag ik’, hij haalt zijn schouders op, ‘misschien, maar u mag ze hebben’. 

Valpartij

Op weg met mijn e-bike naar een vriendin bemerk ik te laat dat het glad is.     Zo voorzichtig mogelijk rijd ik verder. Plots schuifelt een oude vrouw met haar rollator het fietspad op, ze ziet mij niet, ik rem en ga onderuit.                   
Geschrokken barst het mensje in tranen uit.                                                         
Vlug krabbel ik overeind, ……….om haar te kunnen troosten! 

Eigentijds

Zaterdagmiddag. Voor de kledingboetiek staat een macho man. Zijn gebruinde armen over elkaar spannen het T-shirt om zijn biceps. In de speelauto naast hem zijn mini-evenbeeld met stekeltjeshaar en een gek zonnebrilletje. Wanneer de auto stopt klinkt het : ‘Pap, waar heb je mama gelaten?’               
Op dat moment stapt een jonge vrouw met lange blauwe lokken de boetiek uit met aan haar arm een volle shopper. 

In de buurtsuper

Aandachtig bekijken mijn vriendin en ik hoe de kassière met de puntjes van haar zeer lange kunstnagels de kassatoetsen aanraakt. Het zijn ware blikvangers, kanariegeel met paarse sterretjes.                                              
Buitengekomen staat mijn vriendin plotseling stil en zegt peinzend; ‘dat meisje achter de kassa, hoe zou zij haar billen afvegen?’